Pedagogika Społeczna

Pojęcie diagnozy społecznej, zainicjowane i ostatecznie wypracowane w latach I wojny światowej przez Mary Richmond , należy w pedagogice społecznej do fundamentalnych. Samo pojęcie diagnozy ? bez dodatkowego przymiotnika – oznacza rozpoznanie badanego stanu rzeczy na podstawie zebranych objawów i znanych ogólnych prawidłowości, przez przyporządkowanie stwierdzonych objawów do określonego ich typu albo gatunku, a dalej ? przez wyjaśnienie genetyczne tego stanu oraz określenie jego fazy obecnej i przewidywanego rozwoju. Nie w każdym diagnozowaniu występują wszystkie składniki diagnozy i nie wszystkie są jednakowo ważne  . Przejmując od medycyny dla potrzeb służb społecznych pojęcie diagnozy (rozpoznania), M. Richmond zastosowała je nie do wydzielonej jednostki ludzkiej, tak jak to czynią lekarze, lecz do jednostki ludzkiej w jej kontekście środowiskowym, głównie rodzinnym. Stąd określenie: diagnoza społeczna, przy czym przymiotnik ?społeczna” oznacza tu ukierunkowanie rozpoznania na te społeczne uwarunkowania losów jednostki, które znajdują wyraz w najbliższym jej środowisku ? przede wszystkim w rodzinie, a także w szkole, miejscu pracy, środowisku sąsiedzkim. Koncepcja społecznego (środowiskowego) postrzegania ... czytaj dalej