Pedagogika Społeczna

Bodźce powodujące te zmiany są wielorakie. Uświadamianie nowych potrzeb społecznych nastąpić może dzięki żądaniom społecznym — tak np. ukształtowała się potrzeba ośmiogodzinnego dnia pracy, a z kolei z niej — potrzeba wczasów pracowniczych. Żądania społeczne rokują realizację, jeśli są „dojrzałe” (tj. odpowiednio przygotowane); przedwcześnie wysunięte — chybiają, (np. zakaz pracy fabrycznej dzieci, wprowadzony we Francji ustawą z 1841 r., nie dał wyników, gdyż źle płatni robotnicy nie mogli pozbawić swych rodzin zarobków z pracy nieletnich). Dalej — nowym potrzebom społecznym toruje drogę rządowa polityka społeczna, oświatowa, kulturalna; na przykład, stwierdziwszy, iż 3A osób zgłaszających się do instytucji opiekuńczych zabiega o pomoc zdrowotną — wysuwa się konieczność ubezpieczeń społecznych na wypadek choroby; raz zapoczątkowane— ubezpieczenia społeczne stopniowo rozszerzane były przez, politykę społeczną na ubezpieczenie od wypadków przy pracy, od bezrobocia etc. Polityce społecznej zawdzięcza się przejęcie- przez resorty państwowe zapomóg rodzinnych, zainicjowanych przez kapitalistyczny paternalizm; polityka oświatowa, proklamując powszechność szkoły podstawowej — przyspieszyła ... czytaj dalej

Fundamentalna prawidłowość teorii potrzeb została przez Masłowa sformułowana tak: „Jeśli potrzeby niedostatku nie są zaspokojone — potrzeby rozwoju przestają kierować ludzkim zachowaniem się”. Niezaspokojenie potrzeb niedostatku głuszy lub niweczy, a co najmniej wycieńcza potrzeby rozwoju. Natomiast gdy potrzeby niedostatku są zaspokojone — potrzeby rozwoju dają o sobie znać najmocniej. Pedagogika społeczna (K. Korniłowicz) akcentuje konieczność szerokiego rozumienia potrzeb rozwoju. Na przykład potrzeba twórczości — jako jednej z postaci samourzeczywistnienia — u jednych wyrazić się może w poezji lub plastyce godnej twórców profesjonalnych, u drugich — będzie to twórczość ludowa, u trzecich — znajdzie urzeczywistnienie w szyciu ubranek dla własnego dziecka. Ekonomista John Keynes zwrócił uwagę na to, że wszelkiego rodzaju potrzeby człowieka są możliwe do nasycenia, jeśli są odczuwane bez względu na to, w jakiej sytuacji znajdują się wobec danej jednostki inni ludzie. Natomiast jeśli jakaś potrzeba postrzegana jest przez jednostkę jako prestiżowa, tj. taka, której zaspokojenia domaga się poczucie własnej wyższości i chęć wyniesienia się nad innych —- jej zaspokojenie staje się trudne do nasycenia, ... czytaj dalej