Pedagogika Społeczna

c. Rozszerzeniu kręgów wychowania intencjonalnego towarzyszy rozszerzone pojmowanie wychowawcy. Prócz tradycyjnych zawodów wychowawczych ? nauczycieli i wychowawców zakładów wychowawczych (domy dziecka, zakłady poprawcze etc.), powstają nowe zawody wymagające kwalifikacji wychowawczych: pracowników kulturalno-oświatowych, pracowników socjalnych, instruktorów placówek wychowania pozaszkolnego. Ale ponadto wychowawcami-amatorami stają się ochotniczy działacze społeczni w instytucjach kulturalno-oświatowych i rekreacyjnych, opiekuńczych i socjalnych, a także w związkach i stowarzyszeniach społecznych, w samorządach lokalnych i w zakładach pracy ? jeśli ich aktywności towarzyszy rozumienie jej sensu wychowawczego oraz tendencja do współdziałania w społecznym procesie wychowawczym. W ten sposób prócz wychowawców zawodowych mamy ochotniczych realizatorów wychowania, podejmujących swe zadania honorowo (nie dla zarobku), dobrowolnie, z amatorstwa i realizujących je w swym czasie wolnym (wielu opiekunów społecznych, kuratorów sądowych etc.). Szczególną odmianą ochotniczych wychowawców są osoby realizujące wychowanie towarzyszące ich pracy zawodowej: lekarza, pielęgniarki, agronoma, architekta, prawnika, spółdzielcy, milicjanta, ... czytaj dalej

Istnieje wiele definicji i charakterystyk wychowania, formułowanych bądź w zależności od poglądów filozoficznych autora, bądź ze względu na wymagania praktyczne. Polska pedagogika społeczna jest dyscypliną funkcjonującą w ramach pedagogiki ukierunkowywanej filozoficznie przez marksizm-leninizm. Jej najogólniejszej definicji lub charakterystyki należy więc poszukiwać wśród określeń pedagogiki socjalistycznej, formułowanych przez wybitnych filozofów i pedagogów. Ale pedagogika społeczna jako nauka praktyczna, ze swoistym pojmowaniem i ukierunkowaniem działań wychowawczych, musi wypracować także takie postrzeganie procesu wychowawczego, które w maksymalnym stopniu ułatwi zrozumienie jej zadań rzeczowych. Punktem wyjścia jest uprzytomnienie sobie, że człowiek to istota bio-socjo-kulturalna i że te trzy sfery ludzkiej osobowości stanowią wprawdzie wzajemnie przenikającą się jedność, ale cechują się odrębnością sytuacji wychowawczych. Rozwój biologiczny wymaga dla pomyślnego przebiegu ? właściwej pielęgnacji, wyrównywania ewentualnych braków organizmu, pobudzania rozwoju przez korzystne warunki środowiska. Rozwój społeczny polega na kolejnym wrastaniu w grupy społeczne, których członkiem staje się jednostka, oraz na ... czytaj dalej